خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۶۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
همین‌جا کنم رام دلدار خود رابه محشر چرا افکنم کار خود را
۲
مگر بوی زلفی گذر کرد بر دلکه آشفته می‌بینم اطوار خود را
۳
ز دوش افکنم بار غم گر ز مستیتو بر دوش من افکنی بار خود را
۴
دلت گر ز خارا بود ور ز آهنمحبّت کند عاقبت کار خود را
صفحهٔ ۱ از ۳