خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۱۱۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چنین که بهر لب یار می‌کنم جان رابرای لعل نکنده است هیچ‌کس کان را
۲
گریزگاه دل ماست در پریشانیخدا دراز کند عمر زلف جانان را
۳
مباد سر کشد از حکم ناز تو روزیمساز این همه خود سرسپاه مژگان را
۴
کجا روم که نمایم ز گریه دل خالیاگر ز دست دهم دامن بیابان را
صفحهٔ ۱ از ۲