خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۱۳۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نوشتم قصّهٔ دردت قلم سوختدویدم عرصهٔ شوقت قدم سوخت
۲
ز عشقِ آشنا دشمن چه پرسیمرا منصورسان هم کشت و هم سوخت
۳
از آن آتش که زد در سینه‌ام عشقتوانم عالمی در یک دو دم سوخت
۴
چون آن شخصی که تب گیرد به خوابشمرا درد محبّت در عدم سوخت
صفحهٔ ۱ از ۲