خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۱۳۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زاهد اگرت سبحهٔ صد دانه عزیز استما را به خدا گریهٔ مستانه عزیز است
۲
افتاد چو در بند شما تنگ مگیریدای سلسله‌مویان دل دیوانه عزیز است
۳
ضایع چه کنی سرمهٔ ارباب نظر راای باد غبارِ درِ میخانه عزیز است
۴
آنجا که تویی دیده و دل در چه شمارنددر صحبت تو شیشه و پیمانه عزیز است
صفحهٔ ۱ از ۲