خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۱۴۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عیبم نکنی ز مستی عشقاین لازم نشئه‌ی جوانی‌ست
۲
روزم ای ماه بی تو شب شددریاب که وقت مهربانی‌ست
۳
از شهد لب تو می‌زنم حرفشیرین‌سخنم چو شعرخوانی‌ست
۴
مردم بر من چرا نخندندرنگم از درد زعفرانی‌ست
صفحهٔ ۱ از ۳