خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۱۶۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل دوش گدای سرراهی شد و برخاستدریوزه‌گر لطف نگاهی شد و برخاست
۲
بنشین به گدایان در دوست که هرکسبنشست به این طایفه شاهی شد و برخاست
۳
از معجزهٔ حسن تو منکر نتوان شدکز مهر رخت آیینه ماهی شد و برخاست
۴
تا پیش وی اثبات کند دعوی دردمآه اثر آلود گواهی شد و برخاست
صفحهٔ ۱ از ۳