خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۱۷۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تو را هرگز غم بیماریام نیستچه نالم چون اثر در زاریام نیست
۲
چو بخت خویش در خوابم شب و روزبه طالع یک سحر بیداریام نیست
۳
زدم پروانهسان خود را بر آن شمعچه سازم طاقت خودداریام نیست
۴
یکی دیوانهای خلوتپسندمبه طفلان ذوق صحبتداریام نیست
صفحهٔ ۱ از ۳