خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۱۷۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خانه‌پرداز و خانه‌دار امن استچه قدرها غمت به کار من است
۲
یادگاری ز خاندان دل استطفل اشکی که در کنار من است
۳
غم رسوایی‌ام مخور ناصحعاشقم خواری اعتبار من است
۴
اندرین شهر هر کجا طفلی استسنگ در کف در انتظار من است
صفحهٔ ۱ از ۲