خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۲۷۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دیوانه سختی که ز طفلان کشیده استز ابنای روزگار دلم آن کشیده است
۲
دل بی‌تو گشته ضامن ویرانی جهانبازآ که کار گریه به طوفان کشیده است
۳
عمر دراز در سر زلف تو کرده استنقاش صورت تو نه آسان کشیده است
۴
اندیشه‌ای ز روز قیامت نمی‌کندآن‌کس که محنت شب هجران کشیده است
صفحهٔ ۱ از ۲