خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۲۷۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جنگ تو صلح و صلح تو جنگ استمن به قربانت این چه نیرنگ است
۲
فکر واشد مکن چو گل زنهارغنچه باش ای دل این چمن تنگ است
۳
مکن آهنگ هوس مرغ دلمکه عجب بلبل خوش‌آهنگ است
۴
بی‌سرانجامی نشاطم بینباده در تاک و شیشه در سنگ است
صفحهٔ ۱ از ۲