خلوتی با خاقانی
شمارهٔ ۲۰۷ - مطلع دوم
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سر تابوت مرا باز گشائید همهخود ببینید و به دشمن بنمائید همه
۲
بر سر سبزهٔ باغ رخ من کبک مثالزار نالید که کبکان سرائید همه
۳
پس بگوئید ز من با پدر و مادر منکه چه دلسوخته و رنج هبائید همه
۴
بدرود ای پدر و مادرم، از من بدرودکه شدم فانی و در دام فنائید همه
صفحهٔ ۱ از ۷