خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۲۹۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به کویش خوار گشتم از وفاداری زهی قسمتوفاداری مرا شد موجب خواری زهی قسمت
۲
تو بیزاری ز من چندان که پیشت می‌کنم خواریز زاری حاصلم گردید بیزاری زهی قسمت
۳
مرا صیاد بی‌پروا فکنده در قفس تنهاکه تا تنها کشم رنج گرفتاری زهی قسمت
۴
درین گلزار بد آب و هوا تا چشم وا کردمندیدم همچو نرگس غیربیماری زهی قسمت
صفحهٔ ۱ از ۲