خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۳۱۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا به کی از دل ویران بستم گیرد باجغمزه را گو که ازین غمکده کم گیرد باج
۲
سیر کوی تو که عشرتگه ارباب دلستگلستانیست که از باغ ارم گیرد باج
۳
چشمت از حد گذراندست ز بس شوخی راوقت آن شد که ز آهوی حرم گیرد باج
۴
سور در کشور ما پیش عزا بازد رنگ... رم گیرد باج
صفحهٔ ۱ از ۲