خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۳۳۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ترسم که طاقتم ز غم یار کم شودخون در تنم ز گریهٔ بسیار کم شود
۲
زخم مرا بدوز زیانی نمی‌شودجانان اگر ز زلف تو یک تار کم شود
۳
از بس که نرخ بوسه گران کرد لعل یارنزدیک شد که جوش خریدار کم شود
۴
ای مرگ بهر پرسش احوال ما بیاباشد که درد این دل بیمار کم شود
صفحهٔ ۱ از ۲