خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۳۴۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یار چون از نظرم می‌گذردناوکی از جگرم می‌گذرد
۲
منم آن سوخته مزرع که سحاباشک‌ریزان به سرم می‌گذرد
۳
تا دمی از من مسکین باقیستتیغ او کی ز سرم می‌گذرد
۴
آه صیاد نمی‌دانی آهکه چه بر مشت پرم می‌گذرد
صفحهٔ ۱ از ۲