خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۳۴۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
با من آن ماه مهربان گردیدبر مراد من آسمان گردید
۲
نبرد نامم آنکه بر نامشروز اول مرا زبان گردید
۳
پا ز پرکار تا نیفتاده استگرد آن شوخ می‌توان گردید
۴
سبک از تن سر مرا برداربی‌تو بر دوش من گران گردید
صفحهٔ ۱ از ۴