خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۳۵۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تاب جور و جفا که می‌آردجز دل مبتلا که می‌آرد
۲
گر نداری سری به زلف تو دلبر سرم این بلا که می‌آرد
۳
دیده مشتاق خاک پای کسی استبه من این توتیا که می‌آرد
۴
خبر دل که گشته دشمن کامدوستان از شما که می‌آرد
صفحهٔ ۱ از ۲