خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۳۶۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سحر یارم به غمخواری خوش آمدخوش آمد از در یاری خوش آمد
۲
چه خوش می‌گفت شب در زلف او دلدرین دامم گرفتاری خوش آمد
۳
گسستم سبحه را معذور داریدمرا آن زلف زناری خوش آمد
۴
ز چشمش زهرپاشی گرچه بد نیستز لعل او شکرباری خوش آمد
صفحهٔ ۱ از ۳