خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۴۱۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سرشک بی‌قرارم پای در دامن نگه داردعنان خویش را گر گوهر غلتان نگه دارد
۲
ز دردت راحتی دارم که در گفتن نمی‌آیدخدا این درد را از آفت درمان نگه دارد
۳
به درد رشک آن بیمار می‌میرم که از غیرتتب شوق تو را در استخوان پنهان نگه دارد
۴
سیاهی کرده باشد گو غنیم خط که چشم اوسواد ناز را با لشکر مژگان نگه دارد
صفحهٔ ۱ از ۲