خلوتی با خاقانی
شمارهٔ ۲۲۱ - در موعظه و حکمت و مرثیهٔ امام ناصر الدین ابراهیم
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نثار اشک من هر شب شکر ریزی است پنهانیکه همت را زناشوئی است از زانو و پیشانی
۲
چو هم‌زانو شوم با غم، گریبان را کنم دامنسر من از سر زانو کند دامن گریبانی
۳
سرم زان جفت زانو شد که از تن حلقه‌ای سازمدر آن حلقه ترازو دار بیّاعان روحانی
۴
دلم کعبه است و تن حلقه چگونه حلقه‌ای که‌آنراز بس دندانه گر بینی دهان زمزمش خوانی
صفحهٔ ۱ از ۲۳