خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۴۴۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل به صد درد و غم از دار فنا می‌گذردبر سر خستهٔ خود زود بیا می‌گذرد
۲
پاره‌ای از دل صدپاره فرستیم بیارگر بدانیم که بر رقعهٔ ما می‌گذرد
۳
پیش این سخت‌کمانان سپر انداخته‌ایمگرچه ما را ز فلک تیر دعا می‌گذرد
۴
وادی عشق اگر نیست کمینگاه خطربی‌جرس قافلهٔ گریه چرا می‌گذرد
صفحهٔ ۱ از ۳