خلوتی با خاقانی
شمارهٔ ۲۲۴ - مطلع دوم
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جان پیشکشت سازم اگر پیش من آئیدل روی نمایت دهم ار روی نمائی
۲
سر نعل‌بهای سم اسبت کنم آن روزکائی به کمین دل من ران بگشائی
۳
دل جای تو شد، خواه روی خواه نشینیبر تو نرسد حکم که تو خانه خدائی
۴
خورشید منی، من به چراغت طلبم زآنکمن در شب هجران و تو در ابر خفائی
صفحهٔ ۱ از ۱۷