خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۴۹۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
میل پیکان تیر او دارددل من سخت آرزو دارد
۲
چون تو سروی مگر کند پیداآب در باغ جست‌وجو دارد
۳
روی صحرا شده است گرد آلودگریه‌ام فکر شست‌وشو دارد
۴
راز ناگفته گشته‌ام رسواعشق مانند مشک بو دارد
صفحهٔ ۱ از ۳