خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۵۱۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از دلم تیر یار می‌گذردآه کارم ز کار می‌گذرد
۲
نام هجران چو در میان آیداشک من از کنار می‌گذرد
۳
هر که نو می‌کند به روی تو ماههمه سالش بهار می‌گذرد
۴
اشک از پی دود گسسته‌عنانیار هر که سوار می‌گذرد
صفحهٔ ۱ از ۳