خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۵۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگر به بزم تو نالیدنم هوس باشدسپندوار کشم نالهای که بس باشد
۲
به جز دل که گرفتار سینهٔ پاک استکه دیده است که پروانه در قفس باشد
۳
شنیدم این سختی خوش ز بلبلی قفسیخوش است خانهٔ خود گرچه مشت خس باشد
۴
ز بیضه همقفسی تنگتر نصیب شوداگر ز دام تو آزادیم هوس باشد
صفحهٔ ۱ از ۲