خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۵۱۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رفتن او سبب رفتن جان می‌گرددجهان به همراهی آن سرو روان می‌گردد
۲
از برم ای دل دیوانه کجا رفتی آهطفل اشکم به سراغ تو دوان می‌گردد
۳
تا در آفاق کند مثل تو ماهی پیداسال‌ها شد که فلک گرد جهان می‌گردد
۴
شیخ از دختر رز این همه پرهیز از چیستصحبتی هست کزو پیر جوان می‌گردد
صفحهٔ ۱ از ۲