خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۵۲۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای دریغا که خوی او گردیدیار دل‌جو بهانه‌جو گردید
۲
سر موی ز دل نیافت نشانجان در آن زلف مو به مو گردید
۳
محض از روی بی‌حیایی‌هابا تو آیینه روبه‌رو گردید
۴
دید تا چاک آن گریبان رازخم من دشمن رفو گردید
صفحهٔ ۱ از ۲