خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۵۴۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
غم ندارم گر به غربت روزگارم می‌کشدمی‌کشد این هم که دور از کوی یارم می‌کشد
۲
نی همین اندوه بیزاری یارم می‌کشدزاری دارد دل زارم که زارم می‌کشد
۳
غیرت معشوقیت ای شوخ عاشق‌کش چه شدبی‌حمیت تیغ برکش روزگارم می‌کشد
۴
وعده‌ای دادی که می‌آیم بر یا کشتنتزود شو گر دیر کردی انتظارم می‌کشد
صفحهٔ ۱ از ۳