خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۵۵۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آنکه دل را یاد او بخشد سرور از راه دوردیده را چون ماه کنهان داده نور از راه دور
۲
از کجا آوردی این دست دراز ای آسمانمی‌کنی با ناتوانان عشق زور از راه دور
۳
دم چه‌سان دزدم به خود در کوی این سنگین‌دلانمن که چون سیل آمدم لبریز شور از راه دور
۴
وا رسیدم چون به او دیدم چراغ غول بودهر که را کردم تصور شمع طور از راه دور
صفحهٔ ۱ از ۲