خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۵۶۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سخن از هجر مگو بنده‌نوازنیست این فال نکو بنده‌نواز
۲
من همان بنده که بودم هستملیکن آن لطف تو کو بنده‌نواز
۳
می‌خوری می به رقیبان تو و منمی‌خورم گریه فرو بنده‌نواز
۴
گفتی آیم بکشم زار تو رااین سخن باز بگو بنده‌نواز
صفحهٔ ۱ از ۳