خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۵۷۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به بنده نیست تو را کار جز جفا هرگزچو بنده‌ای که نمی‌ترسی از خدا هرگز
۲
به این صفا که تو داری ز خویش شرمت بادکه نیست با من صافی دلت صفا هرگز
۳
ز جرم این‌که منش عمر خویش می‌گفتمبه عمر خویش ندیدم ازو وفا هرگز
۴
ز آشنایی بیگانه‌ای فریفته شدبه من نبود دلم گویی آشنا هنوز
صفحهٔ ۱ از ۳