خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۶۰۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بی‌برگ شد ز باد خزان شاخسار حیفپاشید صحبت گل و بلبل هزار حیف
۲
گم گشت لخت‌های دل داغدار حیفبرگی به‌جا نماند ازین لاله‌زار حیف
۳
ای تیر یار تیز گذشتی ز پهلویمننشستی آن‌قدر که کنم جان نثار حیف
۴
ای آن‌که بر گریستنم خنده می‌زنیبا درد دل تو را نفتاد است کار حیف
صفحهٔ ۱ از ۲