خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۶۰۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
روز ازل که گشت غمت آشنای دلدل مبتلای غم شد و غم مبتلای دل
۲
طوفان گریه در گرو یک بهانه‌ایستاز من مپر جان کسی ماجرای دل
۳
ترسم که تاب پرسش فردا نیاوریامروز یک‌دو بوسه بده خون‌بهای دل
۴
همچون سپند پیش تو ای مختصرپسنددر ناله‌ای تمام کنم مدعای دل
صفحهٔ ۱ از ۳