خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۶۰۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
می‌روم هر سو دوان از دست دلتنگ شد بر من جهان از دست دل
۲
رشک عشقست اینکه گردیده است داغدل ز دست جان و جان از دست دل
۳
دل بگیر از دست من کافتاده‌امدر عذاب جاودان از دست دل
۴
همچو اشکم نیست دل در اختیارگشته‌ام مطلق عنان از دست دل
صفحهٔ ۱ از ۷