خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۶۰۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زمین برد آن دو چشم سرمه‌سا دل؟؟ میل افتاد آه ازمن جدا دل
۲
به داغ و درد و غم شد آشنا دلخوشا دل مرحبا دل حبذا دل
۳
ندارم عقدهٔ مشکل سوا دلبرم پیش شه مشکل‌گشا دل
۴
سرت گردم به این کم‌التفاتیچرا بسیار می‌خواهد تو را دل
صفحهٔ ۱ از ۴