خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۶۱۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ربودی جان من زین دل ازان دلچه خواهی کرد آخر یک جهان دل
۲
به کویش می‌رود از من نهان دلمرا دشمن ز جان شد دوستان دل
۳
به کوی یار بنگر یک جهان دلفتاده از زمین تا آسمان دل
۴
چه سازد گر نسازد با جفایتستم‌کش دل زبون دل بی‌زبان دل
صفحهٔ ۱ از ۳