خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۶۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
فتادم بر دل دل خانهٔ یار است می‌دانمچو آیینه تجلی‌گاه دیدار است می‌دانم
۲
دل جانان ز عشق من خبردار است می‌دانمولیکن با تغافل حسن را کار است می‌دانم
۳
نه از رحم است اگر در کشتنم تأخیر فرمودیکه شمشیر تو را از خون من عار است می‌دانم
۴
به احوالت اسرانت رسیدن نیست بی‌چیزیسرت گردم دلت جای گرفتار است می‌دانم
صفحهٔ ۱ از ۴