خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۶۴۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون تار ساز هر چند ما زار می‌نماییمیک ره نوازشی کن بنگر چه خوش‌صداییم
۲
تا از میان مردم در وضع خود جداییمبا درد آشناییم بیگانهٔ دواییم
۳
طفلان سنگدل را یاران ز ما بگوییدتا کی تغافل از ما دیوانهٔ شماییم
۴
با رنگ شادی و غم داریم طرفه ربطییک دست شیشه از خون یک دست در حناییم
صفحهٔ ۱ از ۴