خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۶۹۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
من کجا گوهر یکدانه به دامن دارمبی‌کسم اشک یتیمانه به دامن دارم
۲
من ازین ره نفشانم به جهان دامن راکه غبار ره جانانه به دامن دارم
۳
خوردسالان نتوانند مرا برد از جاپای طاقت چه بزرگانه به دامن دارم
۴
تا فشانم به سر تربت جان سوختگانعوض گل پر پروانه به دامن دارم
صفحهٔ ۱ از ۲