خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۷۴۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خاک شد در قدم او سر خود را نازمصرف آن سیم بدن شد زر خود را نازم
۲
گریه هرچند که طوفان به سر آورد مراهرگز از جا نشدم لنگر خود را نازم
۳
در دل از گریهٔ بسیار مرا نم نگذاشتخانه پردازی چشم تر خود را نازم
۴
تا خبردار شدم کرد سبکبار مرامن سبک‌دستی غارتگر خود را نازم
صفحهٔ ۱ از ۳