خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۷۵۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خزان رسید و پی غمگساریی چمنمشکسته رنگ ز بیمارداریی چمنم
۲
چمن ز دوریت ای گل به خاک یکسان شدبیا که سوخت دل از خاکساریی چمنم
۳
به دل شکست مرا خار بی‌وفایی گلدگر نماند سر دوستداریی چمنم
۴
چو غنچه پیرهنم پاره کرد باد بهارشگفت عاقبت این گل ز یاری چمنم
صفحهٔ ۱ از ۲