خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۷۵۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گرچه احوال بسی درهم و برهم دارمکردهٔ طره یار است چرا غم دارم
۲
آن پری می‌رمد از من چه گنه دید آیامگر این است که من صورت آدم دارم
۳
گفتی‌ام هرچه دلت خواست ولیکن بشنوگله‌آمیز حدیثی ز تو من هم دارم
۴
گرچه تسلیم بود شیوهٔ عاشق لیکنناصحا پند تو حاشا که مسلم دارم
صفحهٔ ۱ از ۳