خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۸۰۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تنگ‌تر از دل مور است فضای دل منغم چه‌سان شاد نشیند به سرای دل من
۲
دل مگر کعبهٔ غم‌های جهان گردیدستبت من تا شده‌ای خانه خدای دل من
۳
از ستمکاری آن غمزه که چشمش مرساددل یک شهر خرابست چه جای دل من
۴
تا به کی پر زند از شوق اسیری به برمبه قفس‌ساز رسانید دعای دل من
صفحهٔ ۱ از ۳