خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۸۵۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مردم و بوسه‌ای آن شوخ نبخشید به منکرد هم‌خواب لحد حسرت جاوید به من
۲
دل عجب یار خوشی بود علیه‌الرحمهتا نفس داشت درین غمکده نالید به من
۳
گرد او همچو صبا گرچه بسی گردیدمیک ره آن غنچهٔ محبوب نخندید به من
۴
هنر بخت بدم بین که شب وصل آن ماهدر میان تیغ نخوابانده نخوابید به من
صفحهٔ ۱ از ۳