خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۸۸۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شد از بوی گریبانش سحرگاهدماغم عطسه‌خیز الحمدالله
۲
ز وصلش بعد عمری یافتم حظرقیب آمد ز در چون مرگ ناگاه
۳
رسایی نیست در سعی خسیسانبود کوتاه پرواز پر گاه
۴
گرفتار زنخدان بتانمفتادم من به چاه از بخت گمراه
صفحهٔ ۱ از ۳