خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۸۹۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شود سالک ز بند خود رها آهسته آهستهرود از دست چون رنگ حنا آهسته آهسته
۲
دل از خلوت کند کسب هوا آهسته آهستهصدف گوهر نماید قطره را آهسته آهسته
۳
تما شب به‌سان بدر بر من جلوه می‌کردیندانستم که گردی کم‌نما آهسته آهسته
۴
به صاحب مشربان یک‌بار نسبت کی شود پیدابه دریا می‌توان شد آشنا آهسته آهسته
صفحهٔ ۱ از ۳