خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۹۱۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به چشم مردم بیگانه خانه می‌خواهیچه کرده‌ایم که از ما کرانه می‌خواهی
۲
تو را به آهویی نسبت نمی‌توان کردنکه از برای رمیدن بهانه می‌خواهی
۳
فتاده‌است به گل‌های این چمن آتشتو خار و خس ز پی آشیانه می‌خواهی
۴
نخست جان ودلی سخت‌تر ز سنگ بیاراگر اقامت آن آستانه می‌خواهی
صفحهٔ ۱ از ۳