خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۹۱۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به این دماغ که بر اوج کبریا دارینگاه لطف به افتادگان کجا داری
۲
همیشه بر سر زانوی یار جا دادیبناز آیینه خوش وقت باصفا داری
۳
قمار عشق نبازی که بار خواهی دادبه این دلی که گرو در هزار جا داری
۴
به زیر سایهٔ تیغ شهادت است بهشتتو کشته ناشده امید خون‌بها داری
صفحهٔ ۱ از ۳