خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۹۵۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تو ای شوخ برقع کجا می‌کشایینیاید بلی از پری خودنمایی
۲
به تاریک‌طبعان مکن آشناییاگر هست در طبع تو روشنایی
۳
عجب نغمه‌ای داشت شب تار اشکمدماغم رسانید از تر صدایی
۴
کنم عید آن‌دم که از گریه سازمسر انگشت خار بیابان حنایی
صفحهٔ ۱ از ۴