خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۹۶۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای اشک بی‌قرار به کوی که می‌رویوی آه شعله‌بار به‌سوی که می‌روی
۲
ای آفتاب گرم به کوی که می‌روینعلت در آتش است به سوی که می‌روی
۳
هرگز نمی‌شود که کنی روی در قفازین سان برای دیدن روی که می‌روی
۴
سنگی به دست داری و سنگی در آستینبهر شکست جام و سبوی که می‌روی
صفحهٔ ۱ از ۲